De eerste dag van onze reis, maandag 28 april 2014

Datum: 2014-04-29
Schrijver: Henk en Corrie Vos

Verslag 28 april, reis Israël en Jordanië 
De reis begint bij de Hersteld Hervormde Kerk in Zuilichem.  Rond half tien worden we welkom geheten door ds.Donselaar met het lezen van Matth 28, de laatste verzen. Hij spreekt naar aanleiding daarvan nog een enkel woord. "Ziet, Ik ben met ulieden". We bidden om een goede reis en behouden terugkeer.
De bus zou er om half tien zijn, dat bleek een misrekening. Door een misverstand was er geen bus besteld. Na een snelle actie kwam er om half elf een "Lions Cars" bus voorrijden. In Woudenberg werd Ds.Joppe met de Woudenbergse pelgrims opgehaald, waarna we om kwart over twaalf, ruim op tijd op Schiphol waren. Daar wachtte de rest van de groep.
De vlucht begon om 14.45u met Turkish Airlines voor een reis van 2211 km naar Istanbul. Het is rustig vliegweer. We vliegen in een Airbus A100. Aan boord kregen we een voortreffelijke Turkse maaltijd.  Daar waren we wel aan toe. De meesten van ons hadden na het ontbijt niet veel meer op dan een broodje of koffie op Schiphol. 
Op een hoogte van ongeveer 10600m vliegen we over Duitsland, Tsjechië, Hongarije, Roemenië en Bulgarije naar Turkije. We arriveren daar om ongeveer 19.00u. Daar zit dan wel een uur tijdverschil in. Om 21.15u gaan we vertrekken naar Tel Aviv. Dat was althans de bedoeling. Echter het boarden duurde wat langer. Er waren nogal wat Joodse passagiers met kleine kinderen die vanaf New York doorreisden naar Israël. Dat kostte wat extra tijd. Toen iedereen op zijn plaats zat bleek er heel veel vertrekkend verkeer te zijn. Uiteindelijk was het 22.15u toen we de startbaan opreden. Precies een uur te laat voor het laatste traject, nog 1135km.
We hebben nu een groter toestel, een A200. Dat geeft wat meer beenruimte. We hebben een beetje last van de bewolking waar we doorheen gaan en de lucht is ook wat onrustiger. Dat geeft wat turbulentie. Mijn buurman is een orthodoxe Jood die nauwelijks praat. Hij heeft al twaalf uur in het vliegtuig gezeten, dan heb je het een beetje gehad. Hij slaapt of is al bewegend bezig met de studie van de boeken van Mozes en de profeten. Daarnaast zit zijn vrouw met een baby op schoot. Zij is druk met de verzorging en krijgt weinig rust.
Er is een groot verschil met de reis vanaf Schiphol, toen zaten we als groep bij elkaar. Nu zitten we verspreid door het vliegtuig. Het volume van de gesprekken is (daardoor?) een stuk minder. Om 23.00u krijgen we, in een poging om ons bioritme te verstoren, opnieuw een maaltijd aangeboden. Smaakte overigens prima. Een voorafje van tomaten, komkommer enz., salade met kipfilet en een toetje van walnotencake. Daarnaast nog wat crackers en een broodje, water en wijn of sap.
Op het moment dat ik dit schrijf zitten we boven de Middellandse zee, als je richting kust kijkt tussen  Damascus en Haifa. Het vliegtuig zet nu de daling in. Nog een kwartier en dan hopen we voet op Israëlische bodem te zetten.
Om 24.00u zijn we geland. Toen we naar de douane liepen is Kees Bouman wat ongelukkig gevallen. Het valt allemaal wel mee, een pijnlijke schouder heeft hij nog wel. Het duurde een uur voordat we door de douane waren en toen nog een uur tot we  de koffers terug hadden en in de bus zaten. Daar ontmoetten we onze gids, Eli.
Het werd dus een latertje. Na ongeveer twee uur in de bus kwamen we om 03.45 aan in Tiberias bij het Prima Galil hotel.