Dit is de weblog van dag 11

Datum: 2010-05-10
Schrijver: Klaas en Bea Seldenrijk; Jaap en Lenie Dooge.

Wij vertrekken met de bus om tien voor negen naar het Holocaustmuseum (schouders en knieën bedekken). Wat wij daar gezien hebben is niet met een pennenstreek te beschrijven. Zeer indrukwekkend. Wij kwamen de hal binnen en zagen tot het plafond een film over het Joodse volk, van voor de Tweede Wereldoorlog: rust en vrede.
 
Hoe verder wij liepen we zagen steeds meer video’s  en grote foto’s over de vervolging  van de Joden. Uit de verschillende landen zijn er tijdens de Tweede Wereldoorlog 11 miljoen mensen omgebracht, waarvan 160.800 uit Nederland. Een voorbeeld: transport op 23 maart 1943 van Westerbork naar Sobibor (1250 Joden). De Bulgaarse Joden hebben geen last gehad. Ze zijn geholpen door de regering.
 
Hierna gaan we naar het ‘Children Memorial’. Het is een donkere zaal verlicht door kaarsen en spiegels. Het is een indrukwekkende geheel: anderhalf miljoen namen worden opgelezen samen met de leeftijd van jonge kinderen.
 
Vervolgens staan we bij het monument van Janus Kozak. Hij heeft een kindertehuis opgericht. Volgens hem moesten kinderen beweging hebben. Hij deed goed werk en heeft kleine kinderen meegenomen. Helaas zijn alle kinderen omgebracht door de Nazi’s.
 
Daarna het moment met de namen van verzetsstrijders. Mensen die geholpen hebben in de oorlog om het leven van één of meerdere Joden te redden. We zagen de boom van Corrie ten Boon, maar ook de naam van Dirk en Hannie Klaassen, de ouders van Martha Klaassen uit onze groep. Haar ouders hebben Joden een onderduikadres gegeven. Martha’s moeders is pas overleden op 101-jarige leeftijd.
 
Om 12.00u naar de Knesset (parlementsgebouw van de Staat Israël). Het parlement bestaat uit 120 leden met aan het hoofd de premier. De president heeft geen regeringsverantwoordelijkheid. Het ministerie van Buitenlandse zaken is het belangrijkste ministerie. Tegenover de Knesset staat de 5 meter hoge Menorah, de zeven-armige kandelaar. Deze is door Groot-Brittannië geschonken. Voor deze Menorah hebben we een groepsfoto gemaakt.
 
Om half twee zijn we naar het restaurant Elias gegaan in Jeruzalem, waar we met elkaar gegeten hebben.
 
P.S. een brief gelezen in Yad Vashem:
 
Aan: Mirjam Waterman, ‘de Wilde Roos’, Raaweg, Loosdrecht.
 
Van: Joop en Willy Westerweek
 
Nu werkelijk ver, reik ik jou en allen bij je thuis de hand in liefde en altijd durende kameraadschap. God behoede je, mijn lieve en jullie allen. Alles zal gaan zoals het goed is.
 
Joop.
 
P.S. misschien kun je proberen wat geld naar hier te krijgen.
 
Wij hebben de pen overgenomen van Klaas en Bea. Die zijn gestopt met het overzicht van de dag bij de lunch. Langs de weg tussen Jeruzalem en Bethlehem hebben we deze lunch gebruikt in een mooi restaurantje.
 
Na de lunch buitengekomen ontdekten we een kerk naast het restaurant: De Eliaskerk. In de kerk zagen wij mooie muurschilderingen, maar daarbij ook een mooie klank in de kerk. Dus daar moest gezongen worden. We hebben Psalm 25: vers 2 en 6 en Psalm 84:1 met bovenstem gezongen. Het was prachtig.
 
We vervolgden onze weg en kwamen bij een hoge muur met een controlepost omdat we van Israël naar Palestina gingen. Daar doorheen reden we Bethlehem binnen. Toch een aparte indruk, zo’n bekende plaats uit de Bijbel en dat je die met eigen ogen kunt zien en er zelfs door heen loopt. Dat maakt diepe indruk.
 
David heeft er geleefd; Benjamin is er geboren, maar het allergrootste: Jezus Christus is er geboren. We zijn door een smal deurtje de geboortekerk binnengegaan en hebben daar een stukje van een katholieke dienst meegemaakt. Daarna zijn we afgedaald onder de kerk waar kleine woningen en stallen te zien zijn uit vroeger tijden. Of dat nu precies dezelfde plaats was of diezelfde woningen waren is niet belangrijk. Het is wel zeker dat Jezus in deze buurt geboren is. We zagen ook de velden van Efratha rondom de stad waar eeuwen terug het ‘Ere zij God’ klonk. Ook dat maakt diepe indruk.
 
Ds. Joppe heeft op het plein voor de kerk een toepasselijk stuk gelezen en wel uit Lukas 2. Wel vreemd zo’n bekend stuk in de brandende zon.
 
Daarna weer de bus in naar een souvenirwinkel waar velen van ons wat hebben gekocht: onder andere de keppels voor de synagoge en de Klaagmuur. Toen weer in de bus richting ons hotel in Jeruzalem. Om zes uur waren we daar, dat is mooi op tijd en we kunnen ons nog even opfrissen om zo om kwart voor zeven aan te schuiven voor het diner. Het was weer een heerlijke maaltijd.
 
Na het diner hadden we om half negen de dagsluiting. Ds. Joppe vroeg om een reactie op de dag. We gaven aan dat het een prachtige en relaxte dag was. Ds. Donselaar las met ons uit Gods Woord: Exodus 18:1-12 en daarna zongen wij Psalm 19:4; de Lofzang van Zacharia, 1 en 5; Psalm 32:1 en Psalm 133: 1,2 en 3. Daarna dankte ds. Donselaar met ons voor de prachtige dag en vroeg bewaring en een goede nachtrust voor de komende nacht.