Dit is de weblog van dag 12

Datum: 2010-05-10
Schrijver: Rinus en Jo; Kees – Elly en Lenie

We ontbijten om half acht wat droge boterhammen en bolletjes en dezelfde salades als de vorige dag. Het was sjabbath en dan maken er niet zoveel werk van.
 
Om half negen zitten we in de bus en ik vroeg bij Coba om een speldje voor mijn keppeltje. Ik vroeg: gaat Loes niet mee? Ja, natuurlijk, is haar antwoord, maar ze is er nog niet. Ik geef een brul naar voren: stoppen we vergeten iemand. Chris is ze gaan halen.
 
Dus toen compleet op pad naar de synagoge ‘The Jerusalem Great Synagoge’. Alle mannen met keppeltje op naar binnen. We moesten alles afgeven: telefoons, tassen, fototoestellen. De vrouwen zitten apart. Het was een bijzondere belevenis. Er wordt uit de Torah gelezen door de voorzanger (de Chazzan). Hij staat met zijn rug naar de mensen en met zijn gezicht naar de Heilige Ark. Na een half uur de dienst te hebben meegemaakt zijn we vertrokken op weg naar Qumran.
 
In Qumran zijn de grotten waar in het jaar 1947 de eerste Dode Zeerollen gevonden zijn. We rijden door de bergen van Judea, waar de gelijkenis van barmhartige Samaritaan te situeren is. Onze gids wijst op de herberg. Na het lezen van de gelijkenis door ds. Donselaar wijst ds. Joppe ons er op, dat de herberg ons laat zien dat het heel goed kan, dat de Heere Jezus een herberg voor ogen heeft gehad tijdens het vertellen van deze gelijkenis.
 
Vervolgens komen we langs de stad Jericho waar de Heere Jezus vele wonderen deed en ook een tijd verbleef. We zijn gegaan naar En Gedi, waar watervallen zijn en grotten waar David bij koning Saul de slip van zijn mantel afsneed en de koning spaarde, omdat hij de gezalfde des Heeren geen kwaad wilde doen. We hebben hier ook koffie gedronken en zowaar een broodje kaas kunnen kopen.
 
Na bezichtiging van de watervallen zagen we een klipdas in de bomen zitten die door allen werd gefilmd, zelfs van heel dichtbij.
 
We zijn weer verder gegaan naar Massada waar de ruines zijn van het buitenverblijf van Herodes. We hebben de lunch daar gebruikt met, niet te geloven, franse frietjes met een schnitzel. Mijn dag kon niet meer stuk en niet alleen van mij, want daar verlangden we allen naar: echte Hollandse kost.
 
Na de lunch brengen we een bezoek aan deze toch ook bekende berg. Vanaf ‘Massada;  hadden we een schitterend uitzicht over de Dode Zee. Herodes had hier zijn onderkomen en was met zijn garnizoen gelegerd op een bergplateau. De resten van dit paleis waren nog duidelijk te zien. Een deel van de groep bleef beneden en de rest werd met een grote gondel naar boven gebracht.
 
Gezien de enorme hitte werd dan ook geen gebruik gemaakt van het ‘slangenpad’. Onderweg naar de top liepen we eerst nog langs een waterreservoir. De Nabateërs waren meesters in waterbeheersing. We hebben dat ook gezien in Petra. Massada is in de jaren zestig van de vorige eeuw voor het grootste deel opgegraven. Door het gehele complex lopen zwarte strepen. Onder deze zwarte strepen werden de originele resten aangetroffen. Het gedeelte boven de streep werd gereconstrueerd. In veel voormalige vertrekken waren nog resten van fresco’s te zien. Josephus Flavius heeft veel geschreven over de Joodse patriotten opstand van 62 – 73 na Christus. Het juiste aantal patriotten is nooit bekend geworden. Na de herovering door de Romeinen troffen deze niemand meer levend aan. Op een enkeling na hebben de Joodse opstandelingen zelfmoord gepleegd of werden ze door hun eigen lotgenoten omgebracht. Massada heeft voor het huidige Israël een symbolische betekenis: Massada zal nooit meer vallen. Dit is een uitspraak die is opgenomen in de door soldaten af te leggen eed.
 
Na de Massada gingen we op weg naar ‘Strand Mineral’ voor een ontspannen drijfpartij in de Dode Zee – of een andere vorm van recreatie. Onze gids adviseerde voor de ‘duik’ alle sieraden af te doen. Velen van ons maakten gebruik van de ‘drijfpartij’, wat een bijzondere ervaring bleek te zijn. Na het badderen werd er op het terras nog gezellig nagekeuveld.
 
Rond half zes gingen weer richting hotel. Een rit van ongeveer een uur. Er werd gevraagd of er belangstelling was voor een stadstour in de avond om de stad Jeruzalem in donker te zien. Er bleek voldoende belangstelling te zijn. We gingen daarom iets vroeger aan het diner en daarna gelijk de dagafsluiting.
 
Het diner was weer goed, maar de meesten onder ons snakken toch weer naar de Hollandse pot, zoals er iemand zei: a.s. woensdag eten we kroten met spek.
 
Ds. Joppe verzorgde de dagsluiting uit Exodus 19:1-9, waar gesproken wordt over het gedragen worden op de vleugelen van arenden. We zongen Psalm 97:1 en van de Tien Geboden des Heeren de verzen 1 en 9. Tot slot Psalm 49:1 waarna ds. Joppe met ons de dag sloot.
 
Om kwart voor negen vertrokken we met de gids richting de stad. Er gingen ongeveer een 23 personen mee in de bus. We reden door de Joodse wijk Mea Shearim. Daar liep de Sjabbath op zijn einde. De gids vertelde dat er vele groeperingen zijn onder de orthodoxe Joden. Deze mensen zijn herkenbaar aan hun kleding, haardracht en hoofddeksel. Zeer bijzonder en erg verrijkend om dit te zien en te horen. We stapten uit aan de voet van de Al-Aksa moskee. We kregen hier een idee van de situatie in de tijd van de Heere Jezus en de tweede tempel.
 
Wat later zagen we de Klaagmuur waar groepen Joden het einde van de Sjabbath vierden met zang en dans. Het is bijzonder spectaculair om te zien, maar ook diep triest om te zien hoe zoveel mensen hun godsdienst op deze lege manier beleven. We mochten foto’s maken omdat de Sjabbath voorbij is.
 
Maandag hopen we nogmaals naar de Klaagmuur te gaan en dan zal er waarschijnlijk meer over geschreven worden.