Dit is de weblog van dag 6

Datum: 2010-05-04
Schrijver: Niels en William

Na het ontbijt begint om tien uur onze kerkdienst op de vierde verdieping van ons hotel. De schapen worden geteld door de predikanten, maar mag het door genade zijn dat we door de HEERE geteld zijn als een schaap van Zijn kudde.

Ds. Donselaar gaat voor, omdat ds. Joppe, naar eigen zeggen, ergens anders moet preken. De kerkenraad voor deze dag bestaat uit: ouderling Hendrik Jan de Groen en diaken Jos van Belzen. We lezen samen uit Exodus 14:15-31 waar we stil staan in de verkondiging hoe de HEERE een pad baant door de zee. De vier punten zijn:

De HEERE beproeft Israël; de HEERE verschrikt Egypte en verlost Israël; de HEERE verwoest Egypte; en de vraag: is Gods handelen voor ons een hoeksteen of struikelblok?

De Psalmen voor deze morgendienst zijn: Psalm 136: 13 en 15; Psalm 105:24 (na de Wet); Psalm 105:21 en 23 (met collecte voor het werk van Maarten Dekker in Nazareth); Psalm 91:1 en Psalm 138:4.

Israël wordt beproefd door de onmogelijkheid heen. Voor hen de Rode Zee; naast hen de bergen en achter hen de Farao. Er is geen weg meer open naar menselijke berekening. Voor het geloof is er nog één weg open: naar boven. Die weg bewandelt Mozes.

De HEERE baant een weg door de zee. We zien hoe de Engel Gods Zich verplaatst tussen het leger van Egypte en de kinderen Israëls. Hier openbaart de HEERE Zich als Rechter en Redder. Dat geldt ook voor ons in het laatste oordeel. Of de HEERE is onze Redder, of Hij is onze Rechter. Deze geschiedenis laat boven alles zien dat het is tot verheerlijking van Zijn Naam.

De HEERE verwoest Egypte. Een les voor ons. Hoe ontzettend om te vallen in de handen van de levende God. Egypte belijdt in de Rode Zee wel dat de HEERE voor Israël streed, maar de weg naar boven die van het gebed wordt niet gevonden.

Deze verkondiging van Gods handelen bevraagt ons allemaal. Is de HEERE voor ons een hoeksteen of struikelblok. Een Rots of ergernis. Het volk vreesde en geloofde God, maar in het Nieuwe Testament staat, dat de Heere in het merendeel van hen geen welbehagen heeft gehad. Er was dus ook wondergeloof. En dat is tekort. Daarmee wandel je aan de verkeerde kant van de muur (christenreis). We moeten schuilen achter het bloed van de Heere Jezus Christus. Dan zien we de HEERE niet alleen als Rechter, maar ook als Redder. Als onze persoonlijke Redder.

Na deze kerkdienst staat voor ons om één uur de lunch gereed.

Even na drie uur begint de middagdienst geleidt door ds. Joppe. We beginnen met het zingen van Psalm 66:3 en na de geloofsbelijdenis zingen we Psalm 48:6. In deze dienst is ouderling van dienst Bart de Ruiter en diaken Rinus Boogert. Na het gebed zingen we Psalm 77:7 en 8. De Schriftlezing voor deze dienst is Exodus 15:1-22 en het thema voor deze dienst is: Gods volk bezingt Gods lof, omdat: Hij het verlost, Hij het leidt en Hij het thuisbrengt.

Vanmorgen hoorden we over de doortocht door de Rode Ze en nu horen we het loflied der verlosten. Het volk heeft nu temeer ontzag voor God en Zijn knecht Mozes. Ze zijn verwondert, maar ook beschaamd vanwege hun ongeloof en wantrouwen tegenover God. Wat was het moeilijk om op Hem te vertrouwen terwijl ze tussen twee muren van water liepen De HEERE leidde hen echter veilig door en verloste hen bovendien van de Farao en zijn leger. Hier van zingt Mozes. In de Psalmen horen we dezelfde taal. Ook daar kijken we Gods kinderen in het hart. Zo ook in het lied van Mozes. Als het volk verlost is, maakt Mozes een lied ter waarin hij de verwondering en aanbidding vertolkt. Het is een geloofsbelijdenis. Een voorspel op het eeuwige danklied van God Kerk in de hemel,

Het is goed om samen te zingen. Mozes zingt met de mannen en Mirjam beantwoordt met de vrouwen. Het is een loflied van een volk wat niet kan zwijgen van Gods weldaden. In Openbaring 15 gaat het ook over een loflied. Het lied van Mozes en het Lam. Zijn wij al verlost van de helse Farao? Dan mogen wij ook eenmaal dat loflied zingen. Mozes werd niet erkend door het volk (toen hij de Egyptenaar dood geslagen en verraden werd). Christus ook niet. Hij stierf uiteindelijk aan een kruis. Om zondaren te verlossen. Wij willen niet verlost worden. Maar gelukkig maakt Hij plaats voor Zichzelf.

De HEERE leidt het volk zoals een herder zijn kudde schapen. Deze dieren zijn eigenwijs en dwaalziek. Zo is het ook met Gods kinderen. Ze worden geleidt uit het diensthuis van de zonde. Ze begrijpen niet waarom God een omweg maakt met hen. Ze hebben moeite en verdriet en last van vijanden, maar achteraf zien ze in alles Gods trouwe Vaderhanden. Hoe meer zelfkennis ze krijgen, des te groter wordt het wonder dat Hij nog steeds voor hen bidt.

Gods weg heeft een doel. Hij brengt Zijn volk thuis in het beloofde land. Het is niet alleen een mooi en vruchtbaar land, maar in de tekst wordt het genoemd: de lieflijke woning van Uw heiligheid’. Dat is dus een afgezonderde plaats voor Zijn volk. Om hen daar te brengen bewaarde God hen veertig jaar in de woestijn. Maar daar staan ze nu nog voor. En dat is nog zo. Ook nu staan Gods kinderen in de woestijn van hun leven voor het beloofde land. Hoe moeten ze er komen? Leren zien op de overste Leidsman en Voleinder des geloofs Jezus Christus. Dan komen we aan. Op de plaats waar geen verdriet meer is. En zingen we het lied van Mozes en het Lam. Hier in beginsel en straks volmaakt.

We zingen hierna Psalm 124:1 en na het dankgebed Psalm 150:1.

Na het diner zingen we samen een klein uur wat Psalmen en liederen. Morgen wordt er gewekt om kwart over vijf.