Twaalfde dag van onze reis, vrijdag 19 mei

Datum: 2017-05-18
Schrijver: Petra Poot en Ilse van der male


Het is onze beurt om iets over deze vrijdag te schrijven,  want het thuis front wil graag van alles op de hoogte blijven.
Na in Netanya de laatste nacht te hebben (bij)geslapen, is het nu tijd om Israël te gaan verlaten.
Na voor de zoveelste keer koffers inpakken "is it time to go".
We zijn hier ondertussen ervaren in en "we go with te flow"
De gids Ines bracht ons naar de luchthaven van tel Aviv, dat was echt lief.
Emotioneel was het afscheid van haar. Zonder haar met de groep....best wel raar.
We hebben haar bedankt voor de fijne weken, waar we allen naar hadden uitgekeken. 
Tijdens de 4,5 uu durende vlucht hebben we tijd om terug te blikken op de prachtige reis die we mochten ondervinden en wat de onderlinge band deed verbinden.
We blikten terug en zullen nog eens eens een paar dingen noemen, want we hoeven immers niets te verbloemen.
Misschien komt u zelfs nog wel iets te weten wat in een eerder verslag werd vergeten.

"Lieve mensen" met deze woorden sprak ds Joppe ons altijd aan. Dat zullen we vast nog missen gaan.
Evenals buschauffeur Sammy toet toet, maar ja; wat moet, dat moet.
Dat was 1 van de uitspraken van onze super gids en wat ze soms vertelde was niet mis:
De oortjes moesten meerdere keren per dag mee, anders was ze niet tevree. 
Met een snelle ontlading dartelden  we uit de bus om te gaan kuieren .... Ines noemde dit: rechtop luieren.

We bezochten vele heilige plekken. Het was soms een hele verkleedpartij om schouders en knieën te bedekken. 

Bij de berg van de zaligsprekingen gingen we lopend naar benee, naar de zee van Galilee. Een paar uit de groep gingen er onderuit en vielen terneer, au au dat deed zeer.

In de groep hadden we dominee 1 (joppe), 2 (treur), 3 (noordermeer). Zij wisselden regelmatig van hoed, stropdas, pet of bril wat resulteerde tot een hilarisch gegil. 

We zongen tijdens de vakantie heel wat af,  in de bus, op n bijzondere plaats of in een zaaltje van het hotel.
Maar t mooiste  was t in de Annakerk wel.
Waar Conny ons toezong over de "via dolorosa"; kippenvel kreeg je er van.
En wat te denken bovenop de berg Thabor waar we zingen over de gouden stad. Jammer dat Kees van Kralingen dit gemist had.

Met de kabelbaan de berg Hermon op, waar het lekker verfrissend was op de top.
Het was een bijzondere prestatie voor Marieke en de dominee daarom gingen ze ook met zn twee.
We kregen daar door Ines uitleg over oorlog en  politiek, wat de nodige vragen oproept en kritiek.

Nazareth en Nazareth Village bezochten we op dag 4 en het was onder andere Hanna die we ontmoeten hier:
Een gelovige christin die bij Maarten Dekker een Nederlandse evangelist naar de kerk ging.

De bijbelse plaatsen gingen gedurende de reis meer voor ons leven; Gerizim, Ebal,Sichem en zelfs de Samaritanen bezochten we nog even.

De 5e dag gingen we naar Jeruzalem op waarvan we ook zo zongen op de scopus bergtop.
We maakten de Sabbath bij de klaagmuur  mee met dans en gezang, maar zelfs de dominees kwamen hierbij bijna in het gedrang.
Hiervan kwamen leuke filmpjes en foto's op onze vakantie app voorbij. Daarop stonden "onze mannen" zij aan zij. Ook de vrouwen deden mee aan een huppeldans en grepen hierbij ook hun kans.
De Sabbath wordt gevierd op joodse wijs. Uit respect hiervoor verlieten wij Jeruzalem en gingen naar Herodes' paleis.
Aan t eind van de dag een verjongingskuur in de dode zee, velen deden hieraan mee.
Op zondag hadden we 2 diensten door ds joppe geleidt. In de avond verzorgde ds Treur een meditatie bij de psalmen en werd onze kennis hierover uitgebreid.
Maandag de 16e een belangrijke dag voor Bas die deze dag jarig was.
'S avonds moest hij plaats nemen op een besnijdenis stoel uit keizerlijke stam waar hij gelukkig heelhuids vanaf kwam.
Teveel om op te noemen wat we in Jeruzalem hebben gezien en gedaan, maar dat is op deze website van ds Joppe nog eens na te gaan.

Veel lol hadden we bij de bedoeïenen en de kamelenrit. Al was het voor menigeen geen relaxte zit.
Slapen in een bedoeïenen tent....zo knus bij elkaar dat waren we niet gewend. Snurken, lachen en giegelen ging heel de nacht door,  het gaf zowat een beschadiging aan het oor.
Dominee heeft heel de nacht met zn schoenen aan geslapen, dat moet ons even van het hart.  Zo was hij klaar voor de start om zijn ronde te  lopen omdat er wat jongens een kampvuur waren aan t stoken.
Ook naald en draad kwamen er nog aan te pas,  zodat een pyjama aantrekken niet gemakkelijk was.
Gerhard zal dit niet snel vergeten: zou hij ondertussen de dader al weten?
Het zelfde geldt voor zijn pa, want die liep heel de tent na, toen hij het geluid hoorde van een kat. Maar de vraag is nog steeds: wie deed dat?

De laatste dag bezochten we Yafo en Cesarea aan de kust, maar je kon merken; we raakten uitgeblust.

Herinneringen van deze reis leven voort en geven ons hopelijk verduidelijking van God Woord.
We hebben gemerkt dat t weblog veel werd gelezen en we waardeerden dit zeer. Maar bovenal dank aan de Heer die ons heeft bewaard en gespaard in het verre land. Zodat Hij het gaf dat we veilig mochten terug keren in ons vaderland.
"Want goedertieren is de Heer, Zijn goedheid eindigt nimmer meer"

Foto's bij het bericht

We zijn op de luchthaven Ben Goerion aangekomen om naar huis te gaan. De predikanten evalueren de reis op de luchthaven. In het vliegtuig is het erg gezellig. We vliegen boven Nederland! Veilig geland! We vlogen 850 km/u op 11 km. hoogte. Vanaf Schiphol bestuurt ds. Noordermeer de bus op vakkundige wijze naar Oud-Beijerland. Het gezin Noordermeer is weer herenigd! Aan het eind van de reis werd de reisleider verrast met een prachtige terrashaard en nog een cadeau!