Vijfde dag van onze reis, vrijdag 12 mei 2017

Datum: 2017-05-12
Schrijver: Kees Kats

Morgenprogramma
Vanmorgen begonnen we met inpakken van onze koffers. Er is eigenlijk te weinig ruimte voor 50  personen met koffers voor 12 dagen in onze bus. Het is onze chauffeur Sammy samen met dominee 3  en buschauffeur 2, toch gelukt de koffers er in te krijgen. Dat behoeft wel wat uitleg... We hebben ds Joppe en nog twee dominees nl ds Treur en ds Noordermeer in ons reisgezelschap. Ds Noordermeer is buschauffeur geweest. Om de dominees uit elkaar te houden noemen we 2 en 3 dus zo in die volgorde.
We hadden met Ines onze gids Ines afgesproken dat we om kwart voor 8 met onze koffers in de hal van het hotel zouden staan, zodat we tijd konden vertrekken. Iedereen moest zelf controleren of zijn koffer de bus in ging. We zaten dus ook al om half zeven aan het ontbijt. Iedereen was op tijd.
Ds Joppe begon vandaag in de bus de dag met het lezen van psalm 122 en gebed.
We rijden vandaag langs de breuklijn in de aardkorst die van Syrië tot in Afrika loopt. Die is niet zichtbaar, maar hij is er wel. Israël is op 27 juni 2015 getroffen door een aardbeving met een kracht van 5.2 op de schaal van Richter. De beving was in verschillende Israëlische steden te voelen waaronder Eilat, Be'er Sheva, Tel Aviv, Hod Hasharon, Holon, Netanya, Jeruzalem en ten noorden van Nazareth. Het epicentrum lag volgens deskundigen in Egypte.
Inas vertelde verder dat ongeveer een half miljard trekvogels twee maal per jaar oa langs het meer van Tiberias trekken.
We rijden langs de grens met Jordanië aan onze linkerhand. Jordanië erkent de staat Israël. Daarom zijn er officiële grensovergangen in tegenstelling tot Syrië, dat Israël niet erkent. De helft van de Jordaan is Israël en de andere helft Jordanië.
We gaan richting de Westbank of de betwiste /bezette gebieden. Onderweg zien we veel dadelbomen.
Onderweg zingen we regelmatig oa 3 verzen uit psalm 98.
We rijden door Beth San, waar de Filistijnen koning Saul bij de poorten hadden opgehangen. Hier ligt ook het Gilboa gebergte waar David huilde om het verlies van Jonathan. Dat gebergte gaat over in het Samariagebergte.
We passeren een militaire post en komen in de betwist gebied wat ook bezet gebied, Palestijns gebied of westbank wordt genoemd.
Als we door de vallei rijden, verteld Ines geëmotioneerd over de nederlandse Arie Houweling waar ze mee heeft samengewerkt in haar begintijd als gids. Arie had een aantal landbouw projecten in Jordanië begeleid. Enkele jaren geleden is Arie tijdens een zendingsmissie in Burkina Faso door extremisten vermoord.
Langzamerhand veranderd het landschap meer in woestijnlandschap. De bergen zijn helemaal kaal. We hebben onderweg even een koffiepauze gehouden. Daarna rijden we het Samariagebergte in. We beginnen op -150 m en stijgen naar 800 meter. De bus heeft het zwaar, want als we een beetje grof rekenen, komen we met passagiers en bagage al minstens aan 5500 kg.
We rijden naar Kiriat op de berg Gerizim. Door de Samaritanen genoemd: berg van de zegeningen. Onderweg veel dadels en druiven. De Samaritanen bestaan uit de kleinste etnische gemeenschap van de wereld, slechts ongeveer 800 mensen. 2 koningen 17 wordt gelezen voordat we Kiryat Luza inrijden.
Bij Nablus (Sichem) slaan we af, want dat is volledig Palestijns gebied. Daar mogen we dus niet komen. Er staan ook grote rode waarschuwingsborden.
We komen om 11 uur aan bij Kiryat Luza en worden ontvangen door de priester van de Samaritanen. 100 jaar geleden bestond de gemeenschap nog maar uit 147 mensen.
De priester legt uit wat de Samaritanen geloven en legt uit wat hun gebruiken zijn. Ze geloven dat de Messias nog moet komen. Ze houden zich geheel aan de vijf boeken van Mozes, verder niet. Ze hebben eigenlijk veel te weinig vrouwen om de gemeenschap te doen groeien. Gemiddeld worden er in een gezin twee kinderen geboren. Sinds kort mogen ook niet van geboorte Samaritaanse vrouwen toetreden tot de gemeenschap op voorwaarde dat zij zich vrijwillig bekeren tot het Samaritaanse geloof. Een Cohen is een priester en die komen uit de stam van Levi. Kees van Kralingen blijkt een Samaritaan te zijn. De priester vertelde namelijk dat iemand die een los oorlelletje heeft een Samaritaan zou zijn. De berg Ebal is de berg van de vervloekingen en is tegenover de berg der zegeningen Gerizim. De berg Ebal is kaal en zonder waterbronnen. Dat is het verschil.
We zijn ook nog even genodigd in de Samaritaanse synagoge. De kast met de Tora-rollen is gericht naar de heilige berg Gerizim. Voor de joden is dat de berg Moria. Bij het betreden moesten we onze schoenen uit doen.
Daarna gaan we naar een Samaritaans restaurant om een broodje (2) te eten. Joh 4 vers 1 tot 10 wordt gelezen door ds Noordermeer. “en Hij moest door Samaria gaan…..” Jezus vroeg drinkwater aan een Samaritaanse vrouw en Hij bood haar “levend water” aan.

Middagprogramma
We gaan naar de doopplaats van Jezus bij de Jordaan, Qasr el Yahud. Rond half twee was het erg druk op straat. Dat heeft te maken met de oproep van de moslims voor het grote gebed. We passeerden nog een plaats waar zeer regelmatig aanslagen zijn en er was een demonstratie aan de gang waar soldaten tegenover een groep burgers (vrijwel zeker Palestijnen) stonden. Realiteit van dingen die wij normaal regelmatig in de krant lezen.
We passeren Gilgal waar Jozua 12 gedenkstenen heeft laten oprichten, nadat het volk Israël door de Jordaan was gegaan en de plaats waar de mannen die in de woestijn niet besneden waren, zich lieten besnijden. Daarna bezochten we doorwaadplaats van het volk Israël door de Jordaan. Ds Joppe leest daar Mattheus 3 en we zingen psalm 19: Het ruime hemelrond….. Op deze plaats doopte Johannes Jezus. Ook nu gingen er vele mensen het water van de Jordaan in en dompelden zich driemaal onder…
Nu gaan we OP naar Jeruzalem en passeren Jericho. OP dat wil zeggen van -300 m onder de zeespiegel naar 750 m boven de zeespiegel.
Bij binnenkomst van Jeruzalem zingen we psalm 122. Op het uitkijkpunt op de Scopus-berg werpen we de eerste blik op Jeruzalem en zingen een aantal liederen. Daarna gaan we inchecken in het Prima Park Hotel. Echt een prima hotel. Bij Klara Kats lag een bosje bloemen op de kamer die haar dochter bleken te hebben gestuurd voor moederdag. Wat een verrassing ! Het blijkt een prachtig hotel met mooie kamers..
Vanavond naar de klaagmuur geweest. Er waren duizenden mensen die het begin van de Shabbath vierden op allerlei manieren. Wij hebben daar tussen gestaan en hebben ons verbaasd. 
 
Verslag door Kees Kats