Zesde dag van onze reis, zaterdag 13 mei 2017

Datum: 2017-05-13
Schrijver: Nannette Kleiberg

Morgenprogramma
Boker tov ( goedemorgen!) Na een heerlijk ontbijt in ons "Prima" Hotel, zitten wij om 8.00 uur in de bus om ons programma van vandaag te beginnen. Ds Joppe begint de dag met het lezen van Psalm 130 van deze zelfde psalm zingen we vers 1 + 2.  We worden verwelkomd door Inez onze gids, zij vertelt ons dat het vandaag de  Sabbat of in het hebreeuws Shabbat is wat letterlijk stop betekent , dit is ook direkt merkbaar in het verkeer, het is veel rustiger dan b.v. de dag ervoor. Je zou het met een zondag in Nederland kunnen vergelijken. Joodse mensen hebben al eeuwenlang de sabbat gevierd in steden, dorpen in getto's en in concentratie kampen. Men weet hoe ze de sabbat moeten houden, De Thora heeft 613 wetten deze zijn mondeling doorgegeven en al deze wetten stempelt hun levensstijl tijdens de shabbat, men zet televisies en computers uit, men bekijkt geen e-mails en sms"jes meer. De maaltijden zijn sober en men doet het hoogst noodzakelijke. Inmiddels is de situatie wel zo dat de wetten een persoonlijke keuze is hoe ze op te volgen.

We rijden Jeruzalem uit, om vervolgens door het Judea gebergte/woestijn naar de bijzondere plek Ein Gedie te rijden. Onderweg komen we langs bedoiden kampen, dadel plantages zien we schaapherders met hun kudde, kortom een mooie tocht. We houden een koffie stop bij de Ahava kibboets. Na deze stop rijden we rechtstreeks door naar "Ein Gedi" volgens de Bijbel is dit de plek waar David zich voor koning Saul verstopte, het rotsachtige gebied waar de steenbokken leven, de wilde geiten kuieren over de rotsachtige hellingen en de klipdassenscharrelen tussen de stenen. Af en toe richten ze hun kopjes op om  een starende blik naar ons te werpen. Ds. Joppe leest 1 Samuel 24 waarin het bovenstaande herkenbaar voor ons wordt. Zeker als we ook psalm 42 vers 1 zingen.  Hierna klimmen we via een steil pad naar boven door een smalle kloof in rotsachtig gebergte. Geleidelijk aan beginnen we meer groen te zien en ja hoor......we horen het geluid van stromend, klaterend vallend water. We hebben een oase bereikt! Sommigen van ons stappen even het water in, of gaan even pootjebaden!

Na deze verkwikking stappen we de bus weer in op weg naar de Massada, het fort van koning Herodes. Van een afstand ziet het er niet zo spectaculair uit, hij gaat op in de omringende sepiakleurige heuvels. De vesting ligt ruim 350 meter boven ons, er zijn twee mogelijkheden om er te komen, het kronkelende slangenpad of een ritje van 3 minuten met een moderne kabelbaan, onze reisleidster spreekt haar Veto uit i.v.m de warmte gaan we verplicht met de kabelbaan! Koning Herodes heeft de Massada laten bouwen, hij was niet alleen koning maar hield ook van architectuur. Koning Herodus was een man van grote uitspattingen. Hij gaf opdracht voor vele gigantische projecten in heel Israel, waaronder de complete stad Caesarea met zijn kunstmatige haven, het graf van de aartsvaders in hebron en een volledige restauratie van het tempelcomplex in Jeruzalem. We verkennen de Massada van plateau tot plateau en vallen van de ene in de andere verbazing. Koning Herodus had geen sober fort voor zich zelf waarin hij zich opsloot. Het had alle comfort en doet decadent aan. Een badhuis in Romijnse stijl, met fresco"s beschilderde muren. Mozaiekvloeren en zelfs een prive zwembad. Grote opslagruimtes die zijn gebouwd om de enorme voedselvoorraden, wijn, graan en olijfolie op te slaan. De water voorziening is gerealiseerd middels een ingenieus systeem. Gebouwde dammen en aquaducten vangen iedere druppel regen water op die langs omringende bergen omlaag liepen en opgevangen werden in twee ondergrondse regenputten werden opgeslagen.

We wandelen verder en onze gids vertelt de verdere geschiedenis van Massada. Na de verwoesting van Jeruzalem en de tempel trok een klein overblijfsel van joodse patriotten met hun gezinnen naar Massada om aan het Romijnse leger te ontsnappen. De Romijnen hadden grote aantallen joden afgeslacht en de rest meegevoerd als slaven. Dankzij Herodes voorraden en water konden de vluchtelingen zich verschillende jaren op Massada verbergen. Ze zaten hier veilig en beschermd dachten ze. De Romijnen wilden ze echter tot de laatste man uitroeien. Men stuurde het tiende legioen om Massada te belegeren. Ook werden alle ontsnappingsroutes afgesneden, zodat er geen andere mogelijkheid zou zijn om zich over te geven. Toen men wist dat de Romijnen ieder moment konden binnen vallen, kwamen de overgebleven 960 joodse vluchtelingen hier in de synagoge bij elkaar en sloten een zelfmoordpact. Ze stierven liever dan te moeten toe kijken hoe de Romijnen hun gezinnen zouden mishandelan en tot slaven zouden maken. Dit verhaal maakt veel indruk op ons, alle joden moesten uitgeroeid worden. Nu staan wij ruim tweeduizend jaar later op de ruines van Massada en tegen alle verwachtingen in is Israel een welvarend land met een bevolking van ruim zeven miljoen mensen. Het doet ons beseffen dat Gods trouw en liefde onveranderlijk zijn en dat ondanks schokkende gebeurtenissen, Hij de wereldgeschiedenis in handen heeft! Massada staat sinds 2001 op de werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Middagprogramma
Na dit indrukwekkende verhaal rijden we naar de dode zee, daar aangekomen gaat toch niet iedereen de zee in. Er zijn er die er al eerder in gedreven hebben, maar degene die dat nog nooit hebben gedaan laten deze ervaring niet aan zich voorbij gaan. Men drijft, bemoddert elkaar en er worden volop foto"s gemaakt een ontspannende bezigheid! Na een verfrissende douche rijden we weer richting hotel waar we een heerlijk diner krijgen. Ds Joppe sluit de avond af met het lezen van Genesis 18 vanaf vers 23, Abraham bidt voor Sodom, een voorbeeld voor ons dat tot navolging mag dienen, bidden ook wij voor onze naasten die nog buiten God leven? een aansporing voor ons aldus Ds Joppe.