De zevende dag is aangebroken. De kippen zitten nog op stok hier, maar wij zijn al vroeg uit de veren. Na het ontbijt begint ds. Joppe de dag met het lezen van psalm 127 en gebed, waarna we vers 1 zingen. We vertrekken vandaag naar een natuurpark Agamon Hula. Een vogeltrek locatie tussen Afrika en Europa, waar elk jaar miljoenen trekvogels passeren. Te voet, per fiets of per golfkar gaan we naar diverse uitkijkposten. Opvallende dieren zijn een soort bever, de nutria, de pelikanen en de enorme meervallen. Ook van de prachtige gekleurde bijeneter is een hele kolonie te bewonderen. Wel makkelijk als zo'n golfkarretje je passeert, want daar kun je je prima op de fiets aan vast houden en even mee meeliften. We vertrekken naar Banias, vroeger genaamd Caesarea Filippi, waar de Heere Jezus aan de discipelen vroeg wie ze dachten wie Hij was. Banias is nu een ruïne en is een verbasterde naam van de naam Pan, een Griekse god. Hiervan is het woord paniek afgeleid. Onze gids Ines is in België geboren en gebruikt dit woord nogal eens. Als wij zeggen: "geen paniek" zegt Ines : niet paniekéren".???? We genieten aldaar op het terras van een lekker broodje bij een restaurant waar het water naast ons naar beneden klatert. De bus rijdt nog even om en zo kunnen we ook bij de waterval zelf nog kijken. Volgens Ines moeten we dertig treden naar beneden, maar het waren eerder dertig trappen. Want, we moeten ze namelijk ook weer naar boven. Alles voor de vakantie tenslotte???? We stappen in de bus en rijden naar Magdala, waar we de kapel bezoeken. De nieuwe kapel is gebouwd op de overblijfselen van de kapel van 2000 jaar geleden. Ds. Joppe leest het gedeelte voor van de genezing van Maria Madalena bij wie zeven duivelen worden uitgeworpen. Vol van alles gaan we terug naar het hotel. Wat was het een prachtige warme zonnige dag! Na het genieten van een heerlijk diner, sluiten we af in de vergaderruimte van het hotel. Ds. Joppe weet nog te melden dat Piet en Jansje vandaag 27 jaar getrouwd zijn. Piet wilde graag Jansje verrassen met een bosje paardebloemen, maar Piet kon ze hier niet vinden, dus dat feest ging helaas niet door. Ds. Joppe sluit de avond af met het lezen van Mattheus 11 en een korte overdenking hierover.

De zesde dag is al weer aangebroken. Na het onbijt is het een drukte van jewelste in de lobby van het hotel. We gaan weer op reis en moeten al onze koffers weer verzamelen beneden en uitchecken. Als alles uiteindelijk in de bus geladen is, leest ds. Joppe psalm 130 en begint de dag met gebed, waarna we vers 4 van deze psalm zingen. We vertrekken naar een doopplek aan de Jordaan. Aangekomen komen we bij een sloot uit met bruin water. Hooguit tien meter breed. Bij navragen blijkt dit toch echt de Jordaan te zijn. De scheiding van de grens met Jordanië ligt in het midden. Aan allebei de zijden staan militairen op wacht. Er is op dat moment een doopdienst van Amerikaanse baptisten bezig, die ondergedompeld worden in het water. Als ik het water van de Jordaan zie kan ik Naäman de Syriër toch wel een beetje begrijpen. We vertrekken naar de plaats Beth Sean, waar opgravingen zijn gedaan van de compleet verwoeste stad. Indrukwekkend veel pilaren en stenen liggen of staan er nog wat eens een prachtig stadje was. Na een wandeling er doorheen gemaakt te hebben vertrekken we hierna naar een oase, het Gan Hashlosha National Park. Hier ligt een prachtig meertje tussen de palmbomen. Onze gids Ines heeft een heerlijke broodjeslunch voor ons geregeld, die de chauffeur halverwege bij een bakker heeft opgepikt. Leuk detail, de chauffeur is vandaag jarig en we zingen onderweg Happy Birthday. Nb. Vroeger stond er een bordje in de bussen dat je de chauffeur niet mocht afleiden???? We genieten van de lunch en sommigen gaan nog even zwemmen in het blauwe heldere water van de oase. Met een gratis eeltbehandeling, als je tenminste stil kon blijven zitten van dat gekriebel van die vissen die het eelt van je voeten afknagen. Twee uur later rijden we verder naar het meer van Tiberias, waar we een boottocht maken. Ds. Joppe leest tijdens de tocht het bijbelgedeelte over van de storm op het meer, waarbij de Heere Jezus de wind bestrafte. Na afloop rijden we naar ons hotel even verderop en checken we in. We genieten weer van een heerlijk diner en de avond wordt afgesloten met lezen en gebed.

Op de vijfde dag kunnen we uitslapen. Echter omdat we al gewend zijn aan het vroege opstaan, zijn de meeste van ons al voor de wekker wakker. De morgendienst begint om 10.00 uur. Er zijn ook enkele Nederlandse gasten uit het hotel die de dienst bijwonen. Ds. Joppe leest uit een gedeelte Mattheus 26. Als tekst neemt hij vers 30. Als zij de lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar de Olijfberg. De Heere Jezus heeft ook gezongen aan het eind van de rede in de oppperzaal bij de Sionpoort. Daar waar het Heilig Avondmaal is ingesteld. Een lofzingende Middelaar in Jeruzalem, waar wij op diverse plaatsen geweest zijn en daar bijpassende lezingen hebben gehoord. Na de lunch vertrekken we te voet naar de Schotse St Andrews kerk, ongeveer 5 kilometer lopen. In colonne blijkt het toch lastig om de groep bij elkaar te houden, omdat de verkeerslichten krap zijn afgesteld en niet zijn afgestemd op een groep van 50 mensen. In Nederland zou je gewoon doorlopen als groep, maar in Israël kun je dat beter niet doen. Want vrijwel direct staan auto's met bumpers tegen je aan, al toeterend en gebarend. Wat een heethoofden, ik dacht dat we in Nederland korte lontjes hadden. Halverwege ontmoeten we een gezin uit Nederland, die een wandeling maakt. Ze kijken naar ons en vinden ons wel verdacht veel op een groep refo's lijken met op kop een dominee in een zwart pak die zij even later herkennen als ds. Joppe. Ze besluiten om ons te volgen en wonen ook de kerkdienst bij (toeval bestaat niet????). Met korte stops elke keer konden we de boel goed bij elkaar houden en arriveren bij de kerk. Ook daar staan een paar families uit Nederland, die wisten dat ds. Joppe zou voorgaan. De kerk is een prachtig gebouw en ds. Joppe wordt ontvangen door de dominee van de kerk. Hij vertelt ons in het kort over de historie van de kerk. Hierna preekt ds. Joppe uit Romeinen 10 vers 1 over de vrede voor Israël en hun zaligheid. Het is 75 jaar geleden, in 1948, dat de staat Israël werd. Hierna is er bepaald geen vrede geweest in Israël en heden ten dage spugen de orthodoxe joden nog steeds op de naam van Jezus Christus als de Messias. Daarom is het gebed voor hen, zoals Paulus deed, nog steeds nodig. Er komt een tijd dat er één kudde is, die Hem zal aanbidden. Na terugkomst in het hotel genieten we weer van een heerlijk diner en hebben we de avondsluiting waarin ds Joppe een stukje uit de Bijbel leest en dankt en we ook nog diverse psalmen en liederen met elkaar zingen.