Op de vierde dag moeten we vroeg uit de veren. Om half acht worden we in de bus verwacht. Ds. Joppe leest Psalm 146 en na gebed zingen we het derde vers ervan. We vertrekken richting de Dode Zee en onderweg hebben we onze eerste stop: Engedi. In het park lees ds. Joppe het gedeelte uit de Bijbel dat David stilletjes hier een stuk van de mantel van Saul afsneed en zingen we nog een psalm. We bezoeken de waterval en klimmen het rotspad op, waar een mooi uitzicht is over de Dode Zee. Dan vertrekken we weer en arriveren een uur later bij het Lot Spa hotel aan de Dode Zee. We krijgen een handdoek, kleden ons om in badkleding en gaan drijven in het water. Wat een belevenis en sensatie. Er wordt gelukkig geen walrusalarm afgegeven (nb zijn niet mijn woorden????). Na een kwartier dobberen worden we door Inez uit het water gehaald, want je mag er niet te lang achter elkaar in liggen. Zodra je opgedroogd bent en je niet afspoelt, lijkt het wel of je geplamuurd bent met hier en daar wit uitgeslagen plekken op je lichaam. Maar ze zeggen dat het heel goed is voor je lichaam, ik mis alleen de pedicure nog ter plaatse voor de finishing touch. Even douchen en straks nog een keer drijven. Een aantal van ons vertrekken naar het zwembad en nemen een duik in zoet water. Het kan allemaal daar, want er is een prachtige tuin met ligstoelen en het grote zwembad, en dat met een temperatuur van 26 graden en een heerlijk windje. Om 13.00 uur genieten we gezamenlijk van de lunch, die je eigenlijk een diner kan noemen, want werkelijk alles is te krijgen tot warm vlees en vis, en ijs of gebak als toetje toe. Om 14.00 uur vertrekken we naar Massada, waar we met de kabelbaan, een gigantische cabine, waarin tachtig man kunnen, naar de top van Massada vervoerd worden. Op één man na, Piet. Deze bikkel van 67 jaar oud, neemt het slangenpad en loopt alvast vooruit. Meer dan 300 meter omhoog met zijn rode rugzak op zijn wandelschoenen loopt hij de paden omhoog. Als wij vertrekken met de kabelbaan zien we halverwege Piet lopen. Al joelend en gillend door de open ramen van de lift juichen wij Piet toe. De overige 30 lifters van Chinese afkomst kijken ons verbaasd aan waarom we zo'n herrie maken. Eenmaal boven is een adembenemend uitzicht. We kijken tegen het Moab- gebergte aan in Jordanië en zien een onmetelijke vlakte. Tevens kijken we in een diep dal. Iedereen moet zijn spullen goed vasthouden, want het waait erg hard. Arie kijkt ook in het diepe dal en daar gaat zijn witte pet. Door de thermiek zien we de pet zwevend verdwijnen in de diepte. Gelukkig zit Arie zelf niet in een diep dal ervan. Piet arriveert ook en wordt als een ware held ontvangen door ons. We vertrekken terug naar beneden en Piet is verplicht om mee te liften. Na een lange reis komen we weer in het hotel aan, waar we van het diner kunnen genieten. Om 20.00 uur wordt de dag door ds. Joppe afgesloten en vertrekt de bus even later voor een bezichtiging van Jeruzalem in donker. De stad wordt prachtig verlicht in allerlei kleuren, met name de kleuren van de vlag van de staat Israël. Al met al weer een prachtige indrukwekkende dag, maar ook een intensieve dag, waar velen blij zullen zijn als ze in hun mandje kunnen kruipen.

Op onze derde dag begint ds. Joppe in de bus met psalm 123, een psalm hoe de ogen van de gemeente gericht is op God, waarna we de psalm ook zingen. We vertrekken en de bus stopt als eerste bij de Damascuspoort, waar we voor de enorme poort even stilstaan. Het is al een drukte van jewelste van de islamitische mensen die de poort binnengaan om zich op te maken voor het vrijdaggebed. Voor de poort zit plaatselijke bevolking die groenten en fruitproducten aan de man proberen te brengen, die ze zelf gekweekt hebben. Uit speakers schalt op een zangerige toon de oproep tot gebed van een imam, wat klinkt als iemand die op jammerende wijze roept dat zijn fietsband lek is en hij nu moet lopen. Wij zijn het in ieder geval niet gewend. Hierna lopen we naar de graftuin, waar we eerst vanuit een verzamelplek, op banken gezeten kijken naar de kruisheuvel Golgotha. De gids aldaar, een Chinese jongedame, vertelt in de Engels, wat weer vertaald wordt door de vrouw van ds Joppe, waar de Heere Jezus gekruisigd, gestorven en begraven zou zijn op deze plaats. Maar bovenal haar bewogenheid en passie, hoe ze het verteld, is indrukwekkend. Ze trekt je als het ware mee terug in de tijd. We volgen haar daarna naar de wijnpers in de tuin en daarna mogen we de graftombe bekijken. In een open ruimte met banken zingen we in de buitenlucht psalm 118 vers 11, ds. Joppe leest nog een gedeelte en we zingen "U zij de glorie". Twintig meter naast ons in een iets dieper gelegen ruimte zingt vrijwel tegelijkertijd een Amerikaans groepje met een gitaar een aantal geestelijke opwekkingsliederen. Dwars door elkaar heen, best apart, maar allebei met één doel: de Heere prijzen! Hierna vertrekken we naar Bethesda, waar we in de kruiskerk zingen. Heel apart want de na elke zin moeten we even wachten, omdat het lang nagalmt. Het klinkt prachtig en indrukwekkend als we enkele verzen van psalm 84 zingen en psalm 68 vers 10. Hierna lopen we door de Via Dolorosa naar een tentje waar we koffie of limonade drinken. Het limonade apparaat lijkt aan de buitenkant op een geschimmelde wc pot, maar het gaat tenslotte om de inhoud. Hierna bezoeken we de heilige grafkerk, die ontzettend druk bezocht wordt op dat moment. We genieten van de lunch in de oude binnenstad, waar we weer belaagd worden door straatverkopers. Een ludieke stunt van één van deze verkopers, aangemoedigd door groepsleden, zorgt ervoor dat ds. Joppe zijn hoed wordt vervangen door een wel heel bijzonder hoofddeksel à la Yasser Arafat, iedereen ligt in een deuk. We betreden hierna de stadsmuur voor een flinke lange wandeling hierover heen. De bus wacht ons weer op en brengt ons voor het laatste gedeelte van de dag naar de markt. Een bomvolle overvolle markt waar je over de hoofden heen kan lopen. Een enorme keus aan allerlei producten, op z'n Rotterdams gezegd, je wordt er mee dood gegooid, zoveel! Onze gids Inez zou met haar Belgische accent zeggen: "Er is zeker en vast wel wat bij voor jullie!" We vertrekken naar het hotel, waar 's avonds een gedeelte van de groep in het hotel eet en een gedeelte de Sabbath viert bij een Joodse familie. Bij de familie is een hele mooie belevenis. We worden hartelijk ontvangen door de man van dit gezin. In hun woonkamer staat een lange tafel waar we kunnen gaan zitten. We hebben meegemaakt hoe de Sabbath gevierd wordt met zingen en het zegenen van hun kinderen. Het eten smaakt heerlijk. Er is ook gelegenheid tot het stellen van vragen. Aan het einde van de avond hebben we het gezin psalm 134:3 toegezongen. Daarna staat de bus alweer klaar om ons naar het hotel te brengen. In het hotel genieten de achterblijvers van het diner en ter afsluiting leest Arie v. D, ook een achterblijver, een gedeelte uit Openbaring 21 over het nieuwe Jeruzalem en sluiten we de avond af met gebed.

Iedereen moet vanochtend weer vroeg uit de veren, want 08.00 uur vertrekt de bus.